Toen en nu (afl. 4): de befaamde balkonscene

Voorjaar 1971

In Werkbrieven 1968-1981 staan een paar foto's die iconisch geworden zijn voor de Joyce & Co.-adept. Met name het tweeluik waarop men vijf firmanten kan aantreffen. Er is op dit blog al eens een artikeltje verschenen over de eerste foto, waar de vijf rond een tafel poseren, omringd door boeken en filmblikken, maar dit stukje gaat over de tweede, de balkonscene.

Na afloop van wat blijkbaar een vergadering geweest was van de firma, poseerden deze vijf 

Najaar 2011. foto: Jan-Paul van Spaendonck

firmanten (om Jack van der Weide aan te halen: waar was firmant nummer zes, Henk Zeevat?) op het balkon van een zo te zien negentiende-eeuws gebouw. Mick Broekhof, Jeroen Fonville, Keith Kanger Snell, Geerten-Maria Meijsing en Frans Verpoorten Jr. Lange tijd heb ik aangenomen dat het hier het balkon betrof boven slagerij Broekhof in de Kruisstraat, een paar panden verwijderd van Hotel Fünckler, maar toen ik met de foto in de hand een vergelijking maakte, was het meteen duidelijk dat daar geen sprake van kon zijn. Uiteindelijk onthulde Geerten Meijsing in een email zelf de plaats: het grote witte gebouw aan het Kenaupark. Ik kende dat wel: was dat niet een voormalig verzorgingshuis?

Het gebouw heeft twee balkons die veel op elkaar lijken, maar uiteindelijk, weer met het boek in de hand, heb ik kunnen bepalen welk balkon het precies geweest moet zijn. Het kantoorpand staat momenteel te huur.

Robert Eksteen

Toen en nu (afl. 3): Triniteitslyceum

Teleurstellend voor de bedevaartgangers: het befaamde Augustijner-gymnasium in een der buitenwijken van Haarlem, waar Meijsing en Snell elkaar ontmoetten, waar de firma Joyce & Co. ontstaan is, het Triniteitslyceum, bestaat niet meer. Zo zag het lichtelijk intimiderende gebouw er uit:

Een klassiek schoolgebouw, en vermoedelijk, ondanks de niet erg vriendelijke beschrijvingen ervan in Michael van Mander, geen slecht instituut, gezien de grote hoeveelheid bekende, culturele personen die van het "Triniteits" gekomen zijn.
Toch moest het, om mij onbekende redenen, tegen de vlakte. Op de zeer voortreffelijke herinneringswebsite van de school, trof ik een krantenknipsel aan met foto:

En tegenwoordig staat er op het voormalige Triniteitsterrein weer een school. Een heel grote, zelfs. Het Nova College.

De huidige tijd schijnt dit mooier te vinden, maar geef mij maar het weerbarstige, zelfbewuste baksteenwerk van de ouderwetse, vooroorlogse bouw!

(RKE)

Toen en nu (afl. 2): Elswout

Ter gelegenheid van de conceptie van de roman Erwin, zomer 1972. Keith en Geerten in Elswout. Geen idee wat dat was, of waar. Wel waren we bevattelijk voor de iconografie van het prieel, met meubilair van gietijzer, een verweerde, zandstenen dolfijn, groen uitgeslagen koper, stokrozen, sigaren en witte wijn.

Laatst was ik weer eens in Elswout (ik had ondertussen ontdekt waar het is). Het prieel is zeer klein, ligt aan een provinciale weg, helemaal aan de zijkant van het landgoed, en werd tijdens mijn wandeling bevolkt door een heel gezin dat aan de boterhammen was. een half uur later, toen ik nog even terugkwam, zaten ze er nog.

Valt nog op dat het struweel enorm is opgerukt. Van het doorkijkje links op de zwart-wit foto is niets over.

Toen en nu (afl. 1): Grand Hotel Fünckler

 

Prominent decor voor de roman Michael van Mander. De familie van Mander (in werkelijkheid Broekhof geheten) woont hier, en Erwin logeert er geregeld bij zijn vriend Michael.

De ansichtkaart is duidelijk in haar boodschap: "First Class House, Electric Light, Baths, Patronised by the Royal family of Germany, Holland, Italy, Persia etc. Private Motor-Cars and Motor-Boats."

Wie nu Haarlem bezoekt zal op de Kruisstraat hetzelfde gebouw nog kunnen aantreffen, maar het is geen hotel meer, zoals Google Streetview aantoont:

Nog wel steeds "Patronised by the Royal family of Holland", zullen we maar zeggen...

Overigens, twee panden verder, pal naast de gele markies helemaal rechts op de afbeelding, is gevestigd de Eerste Haarlemsche Lamsslagerij Broekhof, Meesterslager & traiteur. Of dat nu weer familie is...